مقدمه:
اگر نگاهي به اصل 43 داشته باشيم قانون اساسي به صراحت اعلام كرده كه دولت نبايد كارفرماي بزرگ شود . گستردگي وسيع كارخانجات دولت باعث شد تا عملا نظارتي بر عملكرد آنها صورت نگيرد نه مجلس فرصت پيدا ميكند تا به چند صد كارخانه و تشكيلات عريض و طويل شركتهاي دولتي نظارت كند و نه دولت و وزرا فرصت نظارت داشتند .ضعف نظارت از ردههاي بالا به بنگاههاي دولتي يكي از عوامل ناكارآمدي اين كارخانجات و صنايع بود . مساله دوم انگيزه مديران در اداره كارخانجات بود .در برخي از موارد مديران بسيار با انگيزه وجود داشتند و كارخانه را به خوبي اداره ميكردند اما خيلي از جاها چون كارخانه متعلق به مديران نبود وحساب و كتاب دقيقي هم بالاي سرشان نبودند لذا انگيزه كافي براي اداره بنگاههاي اقتصادي وجود نداشت.مساله ديگر عدم وجود رقيب بود. چون بخش خصوصي وجود نداشت به دليل عدم حضور بخش خصوصي عيب و هنر اين صنايع همواره پنهان بود .اين عوامل مجموعا باعث شده بود تا شركتهاي دولتي از كارآيي مناسبي برخوردار نباشند .
. روی ادامه مطلب کلیک کنید!!!!
ادامه مطلب